მენეჯერების პიროვნული დროის მართვის ემპირიული გამოკვლევა საქართველოში

ანოტაცია

ნებისმიერი მკვლევარი, ცნობილიც და არაცნობილიც რესურსებში ძირითადად შრომით, ფულად, მატერიალურ-ტექნიკურ, ინტელექტუალურ და ინფორმაციულ რესურსებს მოიაზრებს. მხედველობის გარეშეა დარჩენილი დროის რესურსი. მისი კვლევა საზღვარგარეთის მაღალგანვითარებულმა ქვეყნებმაც კი, საკმაოდ გვიან დაიწყეს. არადა, დრო რესურსია, _ წერს უცხოელი მეცნიერი ვ. ნისიპეი, _ და რაც უფრო არაეფექტურად ვიყენებთ მას, მით უფრო ძვირი გვიჯდება. იგი შეიძლება იყოს როგორც მოკავშირე, ისე მოწინააღმდეგე [1, გვ. 104]. კი, ის ყველას ერთნაირი სიდიდით _ წელიწადში 365 დღე და დღე-ღამეში 24 საათი _ ეძლევა, მაგრამ საქმე რაოდენობაში კი არ არის, არამედ, საქმე მის გამოყენებაშია. ზოგი მას პრიორიტეტულ და მნიშვნელოვან საქმეების გასაკეთებლად გამოიყენებს, ზოგი კი გაფლანგავს... ეს შეიძლება გააკეთოს გლეხმაც, მუშამაც და ინტელიგენტმაც, რომელთა შორის მოიაზრება მენეჯერიც. მათ ეს შეიძლება დაემართოთ ან სიზარმაცით, ან დროის სწორი ორგანიზაციის არცოდნით. ჩვენ გადავწყვიტეთ საქართველოს კომპანიების მენეჯერების მაგალითზე, გამოგვეკვლია ეს საკითხი და მიგვეცა მათთვის დროში ახლებურად ქცევის რეკომენდაციები. თქვენი შესაფასებელია თუ როგორ შევძელით ჩვენ ეს.