გენდერული ძალადობა, როგორც გენოციდის გამოვლინება სამხედრო კონფლიქტებში: საერთაშორისო სამართლებრივი რეგულირების გარკვეული ასპექტები უკრაინის გამოცდილებით

ანოტაცია

სტატიაში წარმოდგენილია და გაანალიზებულია ძირითადი საერთაშორისო და ეროვნული სამართლებრივი აქტები, რომლებიც ემსახურება შეიარაღებული კონფლიქტების დროს, პირების გენდერული ძალადობისგან პრევენციას და დაცვას,   მათ შორის, გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია No1325 „ქალები. მშვიდობა. უსაფრთხოება“ (2000) და გაეროს უშიშროების საბჭოს ე.წ. „დის“ რეზოლუციები; კონვენცია ქალთა მიმართ დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ და ევროპული კონვენცია ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის შესახებ; საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის აქტები და ჩვეულებითი წესები. განხილულია აგრეთვე გაეროს დეკლარაცია ქალთა მიმართ ძალადობის აღმოფხვრის შესახებ. აღნიშნულია, რომ გენდერული ძალადობის პრევენციისა და საგანგებო სიტუაციებში მასზე რეაგირების 18 უნივერსალური სტანდარტი ამჟამად აქტუალური და ყველაზე ეფექტურია. ისინი უნდა იქნას გამოყენებული ყველა კრიზისის შემთხვევაში. შერბილების, პრევენციისა და რეაგირების, ასევე კოორდინაციისა და ფუნქციონირების სტანდარტები ფუნდამენტურია.

სტატიის ავტორებმა დაადასტურეს, რომ ტერმინი „გენდერული ძალადობა“ უფრო ფართოა თავისი მნიშვნელობით, ვიდრე „სექსუალური ძალადობა“, რადგან ის მოიცავს არა მხოლოდ სექსუალურ ძალადობის აქტებს, არამედ მოიცავს ნებისმიერ ძალადობას (მათ შორის არასექსუალურ) ძალადობას. სტატიაში ასევე ყურადღება გამახვილებულია სექსუალურ ძალადობაზე ქალებსა და გოგოებზე, მამაკაცებზე და გოგოებსა და ბიჭებზე მათი სქესის მიხედვით. ისინი განიხილება, როგორც გენოციდის სახეები და ყველაზე გავრცელებული გენდერული ძალადობის აქტები, რომლებიც კვალიფიცირდება, როგორც დანაშაული. ეროვნული სამართლებრივი აქტების შესწავლა საშუალებას გვაძლევს განვაცხადოთ იმის თაობაზე, რომ უკრაინა გახდა მსოფლიოში პირველი ქვეყანა, რომელმაც მიიღო ეროვნული სამოქმედო გეგმები სამხედრო კონფლიქტის პირობებში და უზრუნველყო კონკრეტული ნაბიჯები ქალებისა და მამაკაცების თანაბარი მონაწილეობის შესაქმნელად კონფლიქტების გადაწყვეტაში, მშვიდობის დამყარებაში, რეკონსტრუქციაში.