უკრაინის რევოლუციების ეპოქაში სახელმწიფო ფორმირების პროცესები ვორონეჟის რეგიონში: კიევის რეაქცია
ანოტაცია
მე-20 და 21-ე საუკუნეების უკრაინულმა რევოლუციურმა მოვლენებმა რეზონანსი გამოიწვია რუსეთის ვორონეჟის რეგიონში, სადაც უკრაინელები კომპაქტურად ცხოვრობენ მე-17 საუკუნიდან. 1917-1921 წლებში, ამ რეგიონში მილიონობით უკრაინელი მხარს უჭერდა უკრაინის სახალხო რესპუბლიკას (UNR) და სურდა მასთან გაერთიანება. ქალაქების, ოლქების, სოფლების კონგრესებზე, საზოგადოებრივი ორგანიზაციების შეხვედრებზე დელეგატებმა მიიღეს რეზოლუციები უკრაინასთან გაერთიანების შესახებ და გაგზავნეს კიევში. მაგრამ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკის ლიდერებმა არ მოუსმინეს ვორონეჟის რეგიონის ერთი მილიონი უკრაინელის ნებას, ამიტომ იგი რუსეთის ნაწილი გახდა. 1920-იან წლებში და 1930-იანი წლების დასაწყისში მოსკოვმა იქ ადგილის მოსაპოვებლად, ზოგიერთი სკოლის, ტექნიკური სასწავლებლების, კოლეჯების, პრესისა და თეატრების უკრაინულ ენაზე გადაყვანა და უკრაინიზაცია განახორციელა. 1932-1933 წლების ჰოლოდომორის დროს, რის შედეგადაც ვორონეჟის რეგიონში თითქმის 600 000 უკრაინელი დაიღუპა, ეს ყველაფერი გაუქმდა. 1990-იან და 2000-იან წლებში ჰუმანიტარულ სფეროში გარკვეული აღორძინება მოხდა: რეგიონის სკოლებში გაიხსნა რამდენიმე უკრაინული კლასი და უნივერსიტეტში ორი ჯგუფი. ასევე გაიმართა უკრაინული კულტურის ფესტივალები. მაგრამ 2014 წელს უკრაინის წინააღმდეგ რუსეთის აგრესიის დაწყებისთანავე, უკრაინული მოძრაობა ვორონეჟის ოლქში ჩაქრა.
წყაროები
Багалій Д. І. Історія Слобідської України. – Харків: Дельта, 1993. – 256 с.: іл.;
Бірюк М. Українська діаспора Воронежчини // Золоті ворота. – 1992. Вип. 2;
Брязгунов Ю. Мова українців Подоння: джерела життєстійкості в умовах відірваності від материнського масиву // Молодь України. – 2005. – 15 лютого;
Денисенко Д. Український десант у Воронежі // Східна Слобожанщина. – Пресовий бюлетень за 1995 рік;
Дорошенко Д. Історія України: 1917 – 1923. – У 2 т. – Т. 1: Доба Центральної Ради. – К.: Темпора, 2002;
Животко А. Визвольний рух на Подонню (рр. 1905 – 1918) // Літературно-Науковий Вісник. – Львів, 1927. – Річник ХХVІ. – Книжка 1. – Січень;
Животко А. Острогощина – осередок Подоння. – Прага: Колос, 1942;
Чалый П. Песни Слободского края // Россошь. – 2001. – 3-9 жовтня.
